بسمه تعالي

من ترا در تو جستجو كردم          نه در خواب هاي رويايي

در دو دست تو سخت كاويدم        پرشدم، پر شدم ز زيبايي

* گزارش برنامه صعود به قله دماوند ( جبهه جنوبي)

موقعيت جغرافيايي:

قله دماوند مرتفع ترين قله ايران واقع در استان مازندران ، بخش لاريجان است كه در

فاصله 70 كيلومتري خط مستقيم از تهران ، 58 كيلومتري شهرستان آمل،65 كيلومتري

سواحل درياي خزر و 9 كيلومتري آبادي رينه قرار دارد.

* چهارشنبه 22 شهريور 85:

  هفت نفر ار افراد گروه كوهنوردي ارغوان ، طبق برنامه ريزي قبلي به نمايندگي از گروه

به قصد شب ماني ، هم هوايي و صعود به قله 5671 متري دماوند در باشگاه اسكان شهر

جديد هشتگرد گرد هم آمديم و سپس ساعت 20:18 با بدرقه دوستان، توسط ميني بوس

از قبل هماهنگ شده شهر جديد هشتگرد را به قصد پلور ترك گفتيم.

در ميان راه دو بار توقف نموده و با خريد وسايل جانبي و مطمئن شدن از كافي بودن

وسايل افراد مسير را ادامه داده و بعد از گذر از جاده خاكي نا مناسب ساعت 23:40 به

مسجد صاحب الزمان رسيديم. هوا تاريك و بسيار سرد بود، تصميم گرفتيم شب را در اين

مكان گذرانده و صبح زود حركت خود را آغاز كنيم. بعد از صرف شام و صحبت كلي با

افراد در كيسه خواب هاي خود به اميد فردايي زيبا به خواب رفتيم.

* پنج شنبه 23 شهريور 85:

صبح ساعت 5:20 همگي از خواب بيدار شده و بعد از جمع آوري وسايل و بستن كوله ها

ساعت 5:45 حركت خود را با نيرويي مضاعف آغاز كرديم. بعد از گذشتن از اولين شيب

تصوير زيباي قله دماوند را پيش رويمان ديديم كه مارا مشتاقانه به سوي خود فرا مي

خواند. تصميم گرفتيم صبحانه را در بارگاه سوم صرف كنيم كه با اين تصميم بيشتر افراد

موافق بودند. در ميان راه چندين بار براي چند دقيقه ايستاديم كه بيشتر وقت براي

گرفتن عكس هاي يادگاري صرف شد و بالاخره ساعت 9:20 به بارگاه سوم رسيديم.

به دليل حضور اكثر كوهنوردان در اين مسير و كوچك بودن پناهگاه ، فدراسيون شروع به

ساخت يك پناهگاه دو طبقه مجهز و همچنين سرويس هاي بهداشتي نموده بود، آب نيز

در كنار پناهگاه موجود بود كه از ساعت 19:00 به بعد يخ مي زد.

بعد از صرف صبحانه همه افراد چند ساعت به استراحت پرداختند. ساعت 14:30 شش

نفر از اعضا به قصد هم هوايي تا آبشار يخي پناهگاه را ترك گفتيم.

در اوايل مسير دو گروه شديم كه يك گروه تا نزديك آبشار يخي پيش رفتند

و به دليل نا مناسب بودن جو و طبق تذكر قبلي ساعت 17:00 از آبشار

باز گشتند و گروه دوم دوم نيز زود تر از گروه اول به پناهگاه باز گشته

بودند. شام را همگي در كنار هم صرف كرده و راس ساعت 20:00

همگي در كيسه خواب هاي خود بوديم. آن شب براي ما شبي بس طولاني

بود. براي مايي كه هيچ يك تا به آن روز بر بام ايران نايستاده بوديم ،

خيال اين تصوير نيز دلهره آور بود.

 * جمعه 24 شهريور 85:

ساعت 6:00 صبح پنج نفر از افراد با دلي سراسر اميد پناهگاه را به قصد قله ترك گفتيم

( دو نفر از اعضا به علت سرما خوردگي در پناهگاه ماندند) در ضمن گروه ما جز آخرين

گروه هايي بود كه به قله مي رفتند. راه كمي سخت تر از قبل بود، شيب ها تند تر ، و تن

ها كمي خسته كه بيشتر خستگي به علت تمرينات ديروز بود. نرسيده به آبشار يخي يكي

از افراد نيز از تنفس سخت و سرگيجه كه از علائم ارتفاع بود شكايت داشت ، كه به ارتفاع

پايين تر شروع به حركت نمود كه در ميان راه يكي از اعضاي گروه كوهنوردي آتش

نشاني رشت كه ارتفاع زده شده بودند، به سمت بارگاه هدايت شدند.

چهار نفر به سمت قله ادامه مسير داديم، يكي از بچه ها به دليل عدم پوشش نا مناسب

در تمرينات ديروز از باد شديد احساس ناراحتي مي كرد ولي طبق نظر سر پرست گروه

فقط قله مسير بر گشت را نشان مي داد. در ميان راه چندين بار پشت تخته هاي سنگي

براي در امان ماندن از باد شديد استراحت كرديم ، باد تندي مي وزيد و بوي گوگرد را در

فضا پخش مي كرد.

از پس چند گروه گذشتيم تا بالاخره بعد از چند ساعت صلابت آن هميشه سر افراز را

ديديم. ياد صحبت يكي از كوهنوردان در پناهگاه افتاديم كه مي گفت : هيچ وقت از دور

به قله نگاه نكن چون يك تصوير كاذبه. فكر مي كني چند متر بيشتر نمونده ، تمام نيروتو

به كار مي گيري ولي كو تا چند متر ؟..........

ما رفتيم و بالاخره ساعت 11:20 بر فراز قله دماوند بوديم. تنها جمله اي كه مي توان در

آن مكان و زمان گفت اين بود كه به هيچ چيز نرسيديم مگر به خود رسيدن......

۲۵ دقيقه بر روي قله دماوند ايستاديم و بعد از ثبت خاطراتمان به سمت

بارگاه سرازير شديم. همچنان باد شديدي مي وزيد، ساعت 14:00 در

پناهگاه بوديم، حال همه افراد خوب بود ، در پناهگاه همه به هم تبريك مي

گفتند و از هم پذيرايي مي نمودند. سپس هر هفت نفر بعد از جمع آوري

وسايل و بستن كوله ها ساعت 16:00 به سمت مسجد حركت كرديم.

ساعت 18:00 در كنار ماشين بوديم و بعد از تعويض لباس و تميز كردن

وسايل و خداحافظي از دماوند هميشه خاموش ، ساعت 18:30 حركت

كرده و ساعت 23:30 در خانه هاي خود بوديم.

 * در اين مسير آب فقط در بارگاه سوم موجود است.

* افراد شركت كننده: خانم ها فرشته جنامي، مرجان حيدر زاده و آقايان فرامرز ايران پور ، حسين جنامي، مجيد خواجه وند، مجيد حيدري، داوود فلاح كيش.

* مسئول برنامه: فرامرز ايران پور